Beqarë ose të martuar duhet ta lexoni këtë! Me siguri do ju suprizojë…

0
162

Pavarësisht nëse jeni i /e vetmuar  apo i /e martuar … ju duhet ta lexoni këtë:

Kur u ktheva në shtëpi atë natë, gruaja ime më shërbeu darkën. I kapa dorën dhe thashë: “Kam diçka për të të treguar.” Ajo u ul dhe hëngri në heshtje.
Papritmas nuk dija të hapja gojën, por më duhej t’i tregoja se çfarë mendova: “Dua divorc”. Ajo nuk dukej e mërzitur nga fjalët e mia dhe më pyeti me butësi, pse? Ti nuk je njeri? Atë natë nuk folëm dhe ajo filloi te qante. Donte të dinte se çfarë po ndodhte me mua.

Ndodhi që ajo kishte humbur zemrën time. Me një ndjenjë të madhe faji, kam shkruar një marrëveshje divorci dhe me këtë marrëveshje ajo merte shtëpinë, makinën dhe 30% të biznesit tonë. Ajo pa marrëveshjen dhe e hodhi. Kaloi 10 vjet të jetës së saj me mua dhe tani ishim si të panjohur. Vetëm bërtiste.

Ideja e divorcit tani ishte më e qartë për mua. Ditën tjetër erdha në shtëpi dhe gjeta veten duke shkruar në tavolinë. Nuk hëngra darkë dhe shkova të flej, isha shumë i lodhur. Kur u zgjova, gruaja ime po shkruante ende në tavolinë. Nuk u pendova, u ktheva dhe vazhdova të flija. Në mëngjes gruaja ime më foli për divorc: Ajo nuk donte asgjë prej meje.

Ajo më  tha se për një muaj do të duhej të jetonim sikur të mos kishte ndodhur asgjë. Arsyeja ishte e thjeshtë. Djali ynë kishte disa testime dhe ajo nuk donte ta shqetësonte atë me martesën tonë të thyer. E pranova por ajo kishte edhe një kërkesë tjetër, Ta çoja në dhomën e gjumit si në ditën e parë të martesës. Pra ta mbaja në krahë. Sapo djali na pa tha i gëzuar: “Babi po mban mamin në krah”.

Fjalët e tij na bënë të ndihemi keq. Eca 10 metra me gruan time në krah. Ajo i mbylli sytë në heshtje dhe tha: Mos i thuaj djalit për divorcin!1 (41)

Ditën tjetër vetëm punova. Nuk desha të mendoja për asgjë. Ajo u përkul në gjoksin tim, mund të ndieja aromën e bluzës së saj. Kuptova se nuk e kisha parë me kujdes. Kuptova se ajo nuk ishte aq e re, kishte disa rrudha, disa flokë gri … kjo ishte dukshëm një dëmtim i martesës sonë. Për një moment mendova dhe pyeta: Çfarë kam bërë?

Një mëngjes, ajo po kërkonte çfarë të vishte. Kishte provuar shumë veshje, por të gjitha ishin shumë të mëdha. Aty kuptova se ajo ishte dobësuar shumë.

Kam frikë se kam ndryshuar mendimin tim për divorcin. Dhe duke mbajtur gruan në krahët e mi, ajo u ndje si ditën e parë të dasmës sonë.

E përqafova dhe nuk lëviza, por ajo ishte kaq e dobët dhe kjo më bëri të trishtohem. Ditën e fundit vetëm e përqafova dhe i thashë se nuk dua të lëviz. Djali ishte në shkollë dhe ne nuk kishim pasur kurrë kaq privatësi. Ne nuk i vlerësonim më detajet, deri në momentin që e mbajta në krahë, si 15 vite më parë.

Shkova me vrap tek një luleshitës. Bleva një tufë të madhe me lule, por ai më pyeti se çfarë të shkruaja tek kartolina. I thashë: “Do të të mbaj në krahë derisa vdekja të na ndajë”. Shkova në shtëpi i gëzuar. Buëqeshja dhe vrapoja në shkallë…por çtë shoh … gjeta gruan time të vdekur.

Gruaja ime po luftonte me kancerin dhe unë isha aq i zënë sa nuk e kuptoja. Gruaja ime e dinte se po vdiste dhe për këtë arsye ajo kërkoi njoftimin e një muaji para divorcit, kështu që djali nuk do të kishte kujtime të këqija për divorc.

Të paktën në sytë e djalit, kujtesa e babait i cili ishte një burrë i mirë që e donte gruan do të qëndrojë. Këto detaje të vogla janë ato që kanë lidhje me një marrëdhënie, jo shtëpia, as makina, apo paratë në bankë.

E gjitha kjo krijon vetëm një mjedis që mendoni se do ju çojë në lumturi, por në të vërtetë … nuk është kështu. Mundohuni ta mbani martesën tuaj të lumtur! Ne nuk e dimë atë që kemi derisa e humbasim atë …

Nëse jeni i martuar ose beqarë, ne shpresojmë që kjo t’ju bëjë të mendoni sadopak….

//shije/

Komento